Integracja psychodeliczna

Substancje psychodeliczne są znane ludzkości od tysięcy lat i były wykorzystywane w kontekstach rytualnych, duchowych oraz leczniczych — w różnych kulturach i epokach. Współcześnie obserwujemy tzw. renesans psychodeliczny — obejmujący badania naukowe, medycynę oraz rozwój podejść takich jak Psychedelic Assisted Therapy (PAT), realizowanych wyłącznie w krajach i warunkach, gdzie jest to legalne.

Doświadczenie psychodeliczne potrafi otworzyć drzwi, których istnienia wcześniej nie podejrzewaliśmy. Dla jednych staje się źródłem ważnych wglądów, dla innych — momentem dezorientacji lub konfrontacji z trudnym materiałem psychicznym, a często jednego i drugiego jednocześnie. Niezależnie od jego charakteru, kluczowe pytanie brzmi: co dalej?

Integracja psychodeliczna to profesjonalna forma wsparcia psychologicznego dla osób, które doświadczyły wcześniej stanu psychodelicznego i chcą bezpiecznie przetworzyć to doświadczenie oraz zrozumieć jego konsekwencje dla swojego życia. Nie jest to terapia psychodeliczna, nie obejmuje rekomendowania ani stosowania substancji. Obszar pracy obejmuje jedynie treść oraz konsekwencje doświadczenia psychodelicznego. Psychodeliki są środkami o dużym potencjalne terapeutycznym i transformującym a także o istotnych ryzykach, zwłaszcza w przypadku użycia spontanicznego. Wynika z tego pragmatyczny cel integracji psychodelicznej: maksymalizować korzyści z odkryć dokonanych w poszerzonym stanie świadomości oraz minimalizować szkody, które się pojawiły lub zapobiegać tym, które mogą się dopiero pojawić.

Praca integracyjna polega na wspólnym porządkowaniu doświadczenia i nadawaniu mu sensu. Nie wszystkie doświadczenia dają się wyjaśnić w sposób jednoznaczny i ostateczny — i nie zawsze jest to konieczne. Wystarczy sens, który wspiera dojrzałe, odpowiedzialne i spójne funkcjonowanie.

Integracja pomaga odróżnić prawdziwy rozwój od ucieczki w duchowe idee, a stopniową transformację od presji na natychmiastową zmianę i bycie kimś lepszym.

W pracy integracyjnej może pojawić się również psychoedukacja, wsparcie w regulacji trudnych stanów emocjonalnych oraz — jeśli sytuacja tego wymaga — rekomendacja konsultacji z innym specjalistą.

Praca integracyjna opiera się na podejściu Gestalt, które od początku swojego istnienia ma charakter integratywny i doświadczeniowy. W kontekście integracji psychodelicznej oznacza to uważność na przeżywanie osoby „tu i teraz”, głęboko podmiotową relację terapeutyczną oraz włączanie doświadczenia w spójny obraz siebie i świata.

Proces integracji ma zwykle charakter krótkoterminowy i obejmuje kilka spotkań (50 minut). Integracja kończy się wtedy, gdy osoba odnajduje własny sposób dalszego życia z doświadczeniem, bez potrzeby dodatkowego wsparcia terapeutycznego. Jeśli doświadczenie psychodeliczne uruchomiło głębszy, wcześniej nieopracowany materiał psychiczny, integracja może — za obopólną zgodą — stać się początkiem regularnego procesu psychoterapeutycznego.

Integracja psychodeliczna prowadzona jest z poszanowaniem obowiązującego prawa, granic odpowiedzialności zawodowej oraz autonomii osoby korzystającej ze wsparcia.

Prowadzi: Karol Furmanik